Ҫfarë duhet të dimë mbi betejën kundër mendimeve

Ne duhet të vëmë pikëpyetje kundër spekulimeve

– Jerond, çfarë ndihmon për të përjashtuar spekulimet?

– Ҫdo gjë është gjithnjë ashtu siç e shikoni. Vendosni gjithnjë një pikëpyetje kundër çdo mendimi, sepse ju zakonisht shikoni gjithçka në një dritë të keqe. Bëj të njëjtën gjë për çdo mendim të mirë që mund të kesh për dikë tjetër, në rast se mëkatoni sipas vlerësimit tuaj.

Nëse vini dy pikëpyetje aq më mirë. Dhe nëse vini tre, akoma edhe më mirë. Në këtë mënyrë, ju qëndroni të qetë dhe u jepni përfitime edhe të tjerëve. Le t’ju jap një shembull që të shikoni se çfarë mund të shkaktojnë mendimet e këqija. Një ditë erdhi një murg dhe më tha: “Harallambi plak është magjistar. Ai ka bërë magji”. “Për çfarë po flet, o kokë gdhë”, i thashë. “A nuk ke turp?”. Jo, e pashë atë në dritën e hënës. Dhe po mbushte diçka në shkurre nga një shishe të madhe, duke bërë “Mmmm, mmm, mmm”.

Një ditë shkova për t’u takuar me Atë Harallambin. “Si shkojnë gjërat, Atë Harallambi?” e pyeta atë. “Si po ja kalon? Ҫfarë ke në mend të bësh? Dikush të pa duke derdhur diçka në shkurre nga një shishe të madhe duke bërë “Mmmm, mmmm’.

“Shkova për të ujitur disa zambakë në pyll”, tha ai, “dhe po këndoja “Gëzohu o Nuse e panusëruar”. Unë hodha pak ujë në një nga zambakët tek psalja: “Gëzohu o Nuse e panusëruar”. Pastaj hodha ca ujë në lulen tjetër. E mbusha sërish shishen dhe vazhdova t’i ujis lulet e tjera”.

A e shikoni? Ndërkohë që murgu tjetër mendonte se bënte magji! Unë shoh disa laikë dhe çfarë mendimesh të mira që kanë. Por ka disa të tjerë të varfër që torturohen nga gjëra që as nuk ekzistojnë dhe as nuk mund ta imagjinojnë dot këtë tundim.

Ishte një kohë kur ra shi pas një magjie të thatësirës së gjatë, që ndjeva një mirënjohje aq të madhe ndaj Perëndisë ndërsa qëndroja i ulur dhe thosha gjatë gjithë kohës: “Të falënderoj një milion herë, një bilion herë, o Perëndi”.

Unë nuk e dija por një laik që ndodhej jashtë më kishte dëgjuar. Kur më pa më pas, tha: “Atë, unë jam i tronditur. Të kam dëgjuar që ke thënë “një milion, një bilion” dhe vrisja mendjen se çfarë po thoshte Atë Paisi”. Ҫfarë mund të thosha? Ishte një ndjenjë mirënjohjeje për Perëndinë, për shiun dhe besimtari mendonte se po numëroja para. Dhe po të kishte qenë ndonjë person tjetër, ai mund të më kishte plaçkitur gjatë natës, do të më rrahur keq dhe në fund nuk do të gjente asgjë.

Një herë tjetër, dikush me një fëmijë të sëmurë erdhi të më takojë. Unë e çova atë në kishë që të flisja me të. Pasi më tregoi problemin, që ta ndihmoja i thashë: “Ti duhet të bësh diçka vetë që të ndihmosh fëmijën tënd. Nuk mund të bësh metani, të kreshmosh e nuk ke para për të dhënë, prandaj thuaji Perëndisë: “Perëndi, unë nuk kam asgjë për të sakrifikoj për shëndetin e fëmijës tim; së paku do të përpiqem të heq dorë nga duhani”. I Njeriu i varfër ishte mjaft i prekur dhe premtoi se nuk do ta bënte këtë. Shkova për të hapur derën që të largohej dhe ai e la shkrepësen dhe cigaret në kishë, nën ikonën e Krishtit. Unë nuk e kisha vënë re. Pasi u largua, një djalë i ri erdhi në kishë për të më treguar diçka dhe pastaj doli jashtë për të pirë një cigare.

Unë i thashë: “Djalosh, nuk mund të pish duhan këtu. Lëviz prej këndej”. “A lejohet që të pihet duhani në kishë? më pyeti. Ai kishte parë paketën dhe shkrepësen që kishte lënë babai i fëmijës së sëmurë dhe kishte arritur në përfundimin se e pija duhanin. E lashë që të largohej me mendimet e tij. Edhe po ta pija duhanin, a do ta kisha bërë këtë gjë në kishë? A e shikoni se ç’janë mendimet e këqija?

– Jerond, ç’dëm i sjellin një shpirti spekulimet dhe dyshimet?

– dëmi varet nga spekulimi. Dyshimi të dobëson.

- Si mund të shërohet?

– Me mendime të mira.

– Jerond, nëse dikush gabon një herë, a nuk i ndihmon diçka e tillë?

Nëse gabojnë një herë, gjithçka është në rregull. Por nëse do ta bëjnë përsëri, do të bëhen të paaftë. Duhet kujdes, sepse nëse ka një shans në një mijë që gjërat nuk janë ashtu si i mendojmë, do të vuajmë pasojat. Kur isha në manastir, gjatë Kreshmës së Madhe, një nga murgjërit më të vjetër, Atë Dorotheu, po tiganiste kunguj. Një tjetër murg e pa atë teksa po i vinte ato në tigan dhe erdhi e më tha: “Eja të shohësh Atin e moshuar Dorotheun i cili po tiganis një qefull të madh të kuq”. “Por kjo s’është e mundur”, i thashë. “Që Atë Dorotheu të skuqë peshk gjatë Kreshmës së Madhe”. “Po”, tha ai, “e pashë me sytë e mi. Një qefull i madh sa ky”.

Atë Dorotheu kishte ardhur në Malin e Shenjtë kur ishte pesëmbëdhjetë vjeç dhe ishte si një nënë për të gjithë. Po të shihte ndonjë murg të sëmurë, do të thoshte “Eja këtu se do t’ju tregoj një të fshehtë”. Dhe u jepte pak tahini (hallvë) me arra. Shkova për të parë Atë Dorotheun dhe e gjeta duke tiganisur kunguj për të sëmurët!