A keni parë ndonjëherë një qefin me xhepa?

Një mjek mjaft i njohur erdhi një herë që të më takonte. Kishte ardhur edhe e shoqja e tij, edhe ajo mjeke. Ata ishin të dy të përshpirtshëm. Ata u ankuan se fëmijët e tyre bënin jetë jo shpirtërore dhe jo vetëm nuk i ndiqnin traditat shpirtërore të familjes por edhe i tallën ata.

Ata i quajtën të krishterët të prapambetur, të vetëkënaqur, të pasinqertë, hipokritë dhe të pabesë sepse sipas tyre fjalët e tyre nuk përputheshin me veprat e tyre nuk ishin të krishtera.

Një herë në vit prindërit kishin një shërbesë të bekimit të vajit në shtëpinë e tyre dhe ndonëse fëmijët kishin marrë pjesë që kur ishin të vegjël, tani ata nuk merrnin më pjesë.

Mjeku dukej mjaft i lodhur dhe i dëshpëruar ndaj apatisë shpirtërore të fëmijëve të tij. Atij i dukej se të gjitha përpjekjet e tij dhe të gruas ë tij kishin qenë të kota, sepse nuk kishin ndikuar te fëmijët e tyre.

Një herë mjeku vuri duart në kokë, sikur të donte ta fshihte fytyrën e tij nga turpi dhe më tha: “Mendoj se paratë e shumta na kanë bërë keq”.

E pyeta se çfarë donte të thoshte dhe me ndershmëri e pranoi se ata e kishin tepruar dhe kishin fituar të mira materiale që ishin krejtësisht të panevojshme. “Ne kemi blerë tri shtëpi të mëdha” tha ai. “Një për ne dhe një për secilin prej fëmijëve. Kemi edhe dy shtëpi pushimesh në fshat, katër vetura të shtrenjta, një varkë, llogari bankare dhe shumë gjëra materiale”.

Ai vazhdoi: “Fëmijët ishin të llastuar dhe tani na akuzojnë se i kemi nxitur ata. Ata thonë gjithashtu se kemi bërë një kombinim të bukur midis pasurisë dhe Krishterimit”.

Ai më pyeti se çfarë duhet të bëjë për të arritur përsëri paqen dhe unitetin në familje. I thashë që t’u jepte gjithçka të varfërve dhe të mbanin vetëm një shtëpi, një nga vilat verore dhe rrogat e tyre. Ai u tmerrua, u zbeh i tëri dhe mbeti i zhgënjyer me përgjigjen time.

Ai u largua dhe nuk u kthye më. Ai ishte i lidhur me gjërat tokësore e nuk interesohej me gjërat qiellore. Prandaj fëmijët e tij po kërkonin një tjetër mënyrë jetese që është e ndryshme me atë që u kishin ofruar prindërit.

Kur dëgjoj për varfëri të madhe dhe vështirësi, lëndohem fort dhe nuk mund të lutem dot. Unë nuk po të them se nëse ke dy mantele, jepe njërin, sepse është diçka e pazakontë dhe e vështirë për shumë njerëz. Por nëse doni të quheni i krishterë dhe i keni të gjitha dhuratat e mira të Perëndisë, pse djersitesh dhe përpiqesh për më shumë, në vend që të jepni lëmoshë dhe të kryeni vepra të mira? Ju duhet të dini se këta që kanë shumë para dhe e shpenzojnë për veten e tyre, pa përfillur varfërinë dhe mjerimin e njerëzve të tjerë janë duke ndërtuar mbi rërë.

A ke parë ndonjëherë një qefin me xhepa? Gjithçka qëndron këtu e vetëm veprat e mira shkojnë në parajsë. A e di pse bëhen luftërat? Për para. Meqenëse të pasurit nuk mund të përmbahen dot në lakminë e tyre dhe të varfrit nuk duan të kenë vetëm gjërat e domosdoshme, por janë ziliqarë për pasurinë dhe famën e plutokracisë.

Mbajini xhepat të hapur, në mënyrë që paratë të jepen për akte bamirësie. Ёshtë një skandal që xhepat janë të mbushura me para por janë të mbyllura.